Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Ξέχασα να γράφω
μόνο πίνω τις σκέψεις μου
μαζί με τζακ ντάνιελς
ιχνηλατώ στ΄αποκαϊδια
του σταχτοδοχείου
τη νεκρή μάνα μου

Το κόκκινο lancia
που μας πήγαινε βόλτα
το τσάκισες στα τσιμέντα
της εθνικής
άνοιξε το ντουλαπάκι ξανά
και χύθηκαν στο πάτωμα
φιλιά, σκουλαρίκια, κραγιόν
κι ένα όνειρο
κόκκινο

Τα φεγγάρια είπες
είναι για τους ρομαντικούς
κι εγώ
έχω ξεπεζέψει
από το φεγγάρι μου
πατώ στις λάσπες
να αιστανθώ την υγρασία σου
καθώς η βροχή
υγραίνει τη θάλασσα
και ρυτιδιάζει
το μέτωπό της

Η ζωή βαραίνει το μολύβι μου
μολύβι οι λέξεις
βαριές
όσες καλημέρες κι αν ανταλλάξουμε
το πρωί
δεν θα ναι ίδια τα μάτια σου
ίσως χαμογελάσεις
με μια γουλιά εσπρέσσο
ως εκεί
ισως με μια νότα τζαζ
αλλά ως εκεί

Δεν φταίω θα μου πεις
που ξεράθηκε ο βασιλικός
ήταν που δεν είχα
άνθρωπο
να αφήσω στο πόδι μου
να ξέρει από αρώματα
όσο εσύ έλειπες
σε διακοπές.

Χ.Λ Αυγουστος 2013


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου