Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

LI

Με στίχους μου δεμένους στο κατάρτι
και τ όνομά σου κεντημένο στα πανιά
τα χείλη σου να σημαδεύουνε στο χάρτη
τον ήλιο που ματώνει την καρδιά

Διώξε το σύννεφο που έβρεξε βροχή
βάλε το φόρεμα που αγόρασες στο Πόρτο
τα σκουλαρίκια σου κυκλώνουν την ελπίδα
και το κραγιόν σου κοκκινίζει την αυγή

Θα τραγουδήσω το τραγούδι που αγαπούσες
και θα πλαγιάσω σε σκοτεινή ακτή
τα παραμύθια που από μικρή μισούσες
θα τα καρφώσω στης πλώρης τη γραμμή

Θ΄αλλάξω ρούχα και θα βάλω τα καλά μου
την Κυριακή θα κάνω δώρο στα παιδιά
κι οταν σε νοιώσω να χαϊδεύεις τα μαλιά μου
θα σαι φτερούγα στου πελάγου τ ανοιχτά

Διώξε το σύννεφο που έβρεξε βροχή
βάλε το φόρεμα που αγόρασες στο Πόρτο

τα παραμύθια που από μικρή μισούσες
τα χω σκοτώσει στης πλώρης τη γραμμή.

Στο καλοκαιρι που φυγε


Ο,τι αφήσαμε πίσω μας....

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ




Παράξενο το καλοκαίρι
Παράξενη η ξερολιθιά
Άσπρο πανί και περιμένει
Να σκίσει η πλώρη τα νερά

**
Παράξενο το καλοκαίρι
Παράξενα και τα παιδιά
Δεν κολυμπούν το μεσημέρι
Και περιμένουν τη νυχτιά

**
Παράξενο το καλοκαίρι
Παράξενες και οι φωνές
Που φέρνει μπρος μου το αγέρι
Στις έρημες ακρογιαλιές

**
Παράξενο το καλοκαίρι
Παράξενη και η αυγή
Είναι σαν δύση που πεθαίνει
Προτού λουστεί με τη ζωή.
**
Παράξενες που είναι οι ζωές μας
Εγώ εδώ κι εσύ εκεί
Φυλακισμένες οι ματιές μας
Στου πρώτου πόθου τη στιγμή..

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ





- Βασιλιά μου πεινάω!!!

-Μη σε απασχολεί η πείνα σου
το βασίλειο να υπάρχει
για να υπάρχομε ημείς
μαζί με την πείνα σου...

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ


την ώρα που διαγράφει τη μικρή πύρινη τροχιά της η πυγολαμπίδα
κι αναπαύεται το τριζόνι στα μαλακά μαξιλάρια της νύχτας
αντιλαμβάνομαι την φευγαλέα στίξη στο χαρτί που κιτρίνισε
κάτω από την λάμπα εφηβικών ονειρώξεων
στο κατώφλι του λασπωμένου δρόμου της γειτονιάς μου

βυθισμενη η γειτονιά στην άκρη του κόσμου
σαν σε σχοινί ακροβάτη δίχως το δίχτυ του
ψιθυρίζει πίσω απ τα κίτρινα παράθυρα των σπιτιών με τις ταράστες
λόγια έρωτα ανάκατα με τηλεοπτικές κραυγές και φωνές μωρών
που βιάζονται ναφήσουν το ζεστό βυζί
και να σκαρφαλώσουν στις αντένες του τσιμεντένιου ουρανού
ανυποψίαστα
πρόθυμα να ερωτευθούν και να πεθάνουν για το γκρίζο που κληρονόμησαν

βυθισμένη η γειτονιά στα παζάρια του κόσμου και τις αγορές
κοιμάται
με ένα τρέμουλο στα μάτια και την καρδιά
με έναν φόβο για τα παιδιά που θα γίνουνε άνδρες.