Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

ΧΡΟΝΟΣ


Salvador Dali
---------------------------------------


Τικ-τακ, του ρολογιού η κίνηση
το τικ, πατάει εδώ
για να βρεθεί στο χθές
ανοίγοντας το μέλλον
στο τακ του ήδη παρελθόντος μας.

6 σχόλια:

  1. έλιωσε ο χρόνος..
    μη μιλάς πια γι' αυτον..
    μας έμεινε μόνο η στιγμή..
    αποτύπωμα ρυτίδας στα χερια μας..

    Τα φιλιά μου... συντροφιπά με ζεστες καληνύχτες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η αιώνια αναζήτηση του ανθρώπου: Πώς θα προλάβει, πώς θα ελέγξει, πώς θα νικήσει το χρόνο… και πάντα μετράει ήττες…
    Πολύ ωραίο και εύστοχο το πεντάστιχό σου!
    Μεταδίδει απόλυτα την αίσθηση της αέναης χρονικής ροής!

    Υ.Γ. Μου άρεσε η ιδέα σου να ζωγραφίσω την απουσία. Σ’ ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τικ - τακ ... κι ούτε που το καταλάβαμε.
    Τικ - τακ κι ο άνθρωπος κι η ζωή κι οι μνήμες του.

    Καλημερένια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπητή μου Kakia
    " Δυο δρόμοι συναντιούνται εδώ: κανένας δεν τους ακολούθησε ακόμα ως το τέλος. Αυτο το μακρύ μονοπάτι προς τα πίσω διαρκεί μια αιωνιότητα. Και τούτο το μακρύ μονοπάτι προς τα εμπρός διαρκεί μια άλλη αιωνιότητα. Οι δρόμοι αυτοί είναι αντίθετοι μεταξύ τους συγκρούονται ακριβώς στο κεφάλι τους: - κι εδώ, σ΄αυτήν την πύλη συναντιούνται. Το όνομα της πύλης υπάρχει γραμμένο επάνω: Στιγμή"
    "Τάδε Εφη Ζαρατούστρα" Φ.Νίτσε

    Μια ζεστή κι από μέν καληνύχτα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ποτάμι ο χρόνος που ρέει nameliart. Πως να δαμάσεις το ποτάμι. Μας μένει κάθε φορά η στιγμή που το κοιτάμε ή η στιγμή που μας παίρνει μαζί του.

    Καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καναρινένια
    το σχόλιό μου για μια στιγμή υπήρξε παρόν για να γίνει σμέσως παρελθόν. Οι μνήμες έρχονται μετά για να απαλύνουν τον πόνο του ρέοντος Χρόνου.

    Τις καληνύχτες μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή