Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Στην εποχή της τσιγαροαπαγόρευσης



Το τσιγάρο μου αργά καπνίζω
όσο τ΄ άστρα μου μιλάνε
σε σκέφτομαι και ανεμίζω
τα χέρια μου που το κρατάνε

Τί σημασία έχει η αιτία
αν θα πεθάνω νέος ή σοφός
ο θάνατος αναιτιώδης δικαιοπραξία
που υπογράφεις πριν ακόμη δεις το φως

Το τσιγάρο μου θα το καπνίζω
θα ερωτεύομαι, θα νοσταλγώ
το όνειρο που πια δεν το ορίζω
αλλά μου χάραξε τον δρόμο με καπνό

Θα πεθάνω μια νύχτα θα δείς
σε έναν αμμόλοφο μακρυά στην Τυνησία
δεν ξέρω αν θάναι αιτία ο καπνός
ή που δεν άντεξα του κόσμου τη βλακεία.



2 σχόλια:

  1. Του κόσμου η βλακεία είναι αναμφισβήτητα πιο θανατηφόρα απ’ οτιδήποτε άλλο! Και το χειρότερο: είναι αήττητη… Ωραίοι οι στίχοι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή σου μέρα nameliart. Ετσι πιστεύω κι εγω. Σ΄ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια

    ΑπάντησηΔιαγραφή