Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

ΤΟ ΟΥΡΛΙΑΧΤΟ


Και ύστερα το φεγγάρι ούρλιαξε
πίσω απ΄του λύκου τη σκιά
το κορίτσι ψηλάφισε στο σώμα του
ίχνη πρωτόγονης φωτιάς
κι αστέρια νεκρά να φτερουγίζουν

Αφού δεν μπορώ να σ΄αγγίξω
καλύτερα να σε καρφώσω
στο βουνό του Προμηθέα
Αφού δεν σε βλέπω Θεέ
δεν κινδυνεύω να σε φιλήσω στο μέτωπο

Και ύστερα το φεγγάρι ούρλιαξε
πίσω απ΄του λύκου τη σκιά
φύτεψε τη φωνή στην κοιλιά του κοριτσιού
εννέα μήνες

κυοφορώντας το ουρλιαχτό του κόσμου
με καλοσύνη και τρυφεράδα..

3 σχόλια:

  1. ...κυοφορώντας το ουρλιαχτό του κόσμου
    με καλοσύνη και τρυφεράδα..

    !!!!!!!!!

    φοβεροι στιχοι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα Καλυψω
    Σ΄ευχαριστώ για την επίσκεψή σου και τα καλά σου λόγια. Σκέψου με τι τρυφεράδα κυοφορεί η γυναίκα το έμβρυό της, ακόμα κι αν ειναι προϊόν βιασμού, ή ακόμα και ένα γεννετικό λάθος της Φύσης....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. οι λυκοι ειναι τελειοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή