Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

ΑΝΑΜΕΣΑ




Παύλος Ροδοκανάκης "ΑΡΜΟΝΙΑ" Εθνική Πινακοθήκη
-------------------------------


Σαρώνω την επιφάνεια του χαρτιού
που παραμένει λευκή
παρά την απόπειρα της νύχτας
να την μαυρίσει

Θάβω τις σφαίρες μου
στην αυλή των αναμνήσεων
και φυτρώνουν πολυβόλα

Πώς νάναι άραγε η πόλη τη νύχτα
χωρίς φώτα;
Δίχως πινακίδες δηλωτικές της ύπαρξης;

Προτεραιότητες ορίζουν
την πεζή διάβαση
της λεωφόρου των επιλογών

Και ο Έρωτας δεν φτάνει
για να αποστρέψεις το βλέμμα
από τη συγκατάβαση

Αντέχεις να ζείς ανάμεσα;
Ούτε μπροστά, ούτε πίσω

Ανάμεσα!!

Σκότωσε το μπροστά και το πίσω

Να γίνεις επιτέλους στόχος.

2010

5 σχόλια:

  1. Πολύ ωραίο ποίημα!
    Στρωτό και γεμάτο.Θα μου επέτρεπες μια γνώμη;
    Για να γίνει πιό δυνατό θα το τελείωνα έτσι:

    "Σκότωσε το μπροστά και το πίσω

    Να γίνεις επιτέλους στόχος.

    Να ζεις ανάμεσα."

    Ενθουσιασμένη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η γνώμη σου πάντα ευπρόσδεκτη Πέννυ. Ισως μάλιστα έχεις δίκαιο αν δεν ήταν αρνητικά φορτισμένη η λέξη μέσα μου και δεν ήθελα να την επαναλάβω δυο φορές. Μπορεί βέβαια η δεύτερη διαπίστωση, θετικότερη της πρώτης να οδηγούσε στην αποφόρτιση.... Μμμμ .... Πάντα χρειάζεται ένα γυναικείο μυαλό.

    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. η εύκολη λύση το κρύψιμο...
    με συνεχή άλματα
    πότε δεξιά πότε αριστερά
    άλλοτε εμπρός ή πίσω...
    δύσκολο να γίνεις στόχος
    θέλει... δύναμη και ψυχή
    και σήμερα δεν περισσεύει...

    εξαιρετικός!
    καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ίσως το ζητούμενο είναι να γίνεις στόχος, να ματώσεις, ώστε να κάνεις μετέπειτα τα άλματα. Να ξεφύγεις από τον προστατευτισμό που βολεύει. Να πάψει κανείς να κρύβεται από τον ίδιο του τον εαυτό.

    Καλή σου μέρα απλο"Ποίηση", νάσαι καλά και Καλή εβδομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. μου άρεσε αυτό το χτίσιμο των εικόνων ως το τελικό ερώτημα...

    "αντέχεις;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή