Σάββατο, 11 Ιουλίου 2009

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΧΑΡΤΑΚΙ


Εκείνο το μικρό χαρτάκι

που ζέσταινε
πάνω στις γραμμές του
Καρφιτσωμένες νεκρές πεταλούδες
της παιδικής μου ηλικίας

Πλύθηκε πολλές φορές
Μαζί με το τζιν σου.

Οι πεταλούδες
Αλλάξανε χρώμα,
Πήραν το διάφανο
Των χλωμών αστεριών.

Κι ακολουθώντας το ρυθμό
των γοφών σου
Περιμένουν το χέρι που
θα κατακτήσει
την κωλοτσέπη
Σε κάποιο δρόμο,
Σ΄ένα παγκάκι,
Σε μια παραλία

Ελπίζοντας ότι
θα ΄ναι και πάλι
το γνώριμο χέρι
Αυτού που τις σκότωσε.



Χ.Λ


2 σχόλια:

  1. γνώριμο το χέρι που τις σκότωσε, σκορπιέ,

    κατανοητές και οι-χρονικές- επιλογές του.

    πολύ ωραίο!

    να περνάς καλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νασαι καλά nyxterino.
    Καλό καλοκαίρι να εχουμε, αν και απομακρύνεται χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή