Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009


Απ΄ό,τι άργησε να΄ρθεί
κι από το τι δεν ήρθε
χειρότερα μας φέρθηκε
αυτό που περιμέναμε
τι είναι μη γνωρίζοντας


Κική Δημουλά "Χλόη Θερμοκηπίου" Εκδ. Ικαρος

3 σχόλια:

  1. σκορπιέ,

    απ όσο ξέρω, τα ποτάμια , εδώ και αιώνες, χύνονται στη θάλασσα.

    να υποψιάζεσαι τις αντίστροφες ροές των πραγμάτων.

    ( το τραγικό βέβαια είναι να μη θέλεις να τις δεις-εκεί έρχονται οι χίμαιρες, που λέει και η Φαίδρα σε σχόλιό της, μπορείς και να τις κρατήσεις αν σε ταξιδεύουν,έστω και ψεύτικα, αλλά για πόσο;)

    σε φιλώ γλυκά, μεσημεριάτικο, μην το βαρύνουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ταξιδεύω με τις χίμαιρες χρόνια τώρα
    ακολουθώντας τη ροή του ποταμού
    μέχρι που εύκολα έφθασα στη θάλασσα.

    Θέλω να γυρίσω πίσω στις εκβολές γιατί
    δεν είδα πώς το ρυάκι έγινε ξάφνου ποταμός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αυτή είναι μια διαδρομή, βέβαια.

    δεν ξέρω αν θα την καταφέρεις, σου το εύχομαι όμως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή