ΕΞΟΥΣΙΑ

Εξουσία .... γένους θηλυκού
στα χέρια ανδρών

Τί αιχμηρή λέξις !!
περιέχει το ξι
του ξίφους και του ξυραφιού

Ανδρικά παιχνίδια,
ευλόγως θα παρατηρήσετε....

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΧΑΛΚΙΔΙΚΙΩΤΗ ΠΟΙΗΤΗ ΑΡΓΥΡΗ ΜΠΑΡΗ

Εχοντας τα χέρια μου τυφλά
οξειδώθηκε το κρανίο μου
και κοιμάμαι
κι όσο κοιμάμαι
δεν ξημερώνει.

Το φίμωτρο είναι για τα σκυλιά.
Εμένα γιατί μου το φόρεσαν;
Δεν φτάνει της λογικής
που από παιδί μου φόρεσε η μάνα μου;

Τον Ιησούν ή τον Βαραβάν;
Τα όνειρα ή τους εφιάλτες;
Και απάντησαν τον Βαραβάν
ή όπως θ΄απαντούσαμε σήμερα, τους εφιάλτες
Εκτοτε πληρώνομε αχρεωστήτως.

Το δικό μου κόκκινο
δεν το κλεψα από τις παπαρούνες
και δεν είναι χρώμα μπογιάς.
Είναι το αίμα μου
που στάζει ζωή
και ακυρώνει το θάνατο.

Πεινούσα, πεινούσα πολύ
πεινούσα κάθε μέρα
και όταν το φώναξα
μου είπαν, και οι φίλοι μου ακόμα,
πως δεν ήμουν ευπρεπής
αλλά μουζίκος
και πως η ευταξία αυτά
δεν τα επέτρεπε,
ούτε ο "πολιτισμός" μας.

Πρέπει κάτι να χασεις
για να το ψάξεις,
να το βρείς
κι εμείς ποτέ μας δεν αποδεχθήκαμε
ότι κάτι χάσαμε,
ποτέ.

Στην στατιστική ατέλειωτοι αριθμοί
κρύβουν από κάτω τους ζωντανούς
που βαριανασαίνουν.
χωρίς γέλιο,
χωρίς όνειρα,
χωρίς γιασεμιά στα χείλη,
χωρίς γαρύφαλλα στα μάτια
αποψιλωμένοι της παγκοσμιοποίησης
απλόι αριθμοί του άπληστου κέρδους.

***

Εξομολογούμαι: η γραφή μου
θέλω να μυρίζει ιδροτίλα σκαφτιά και θεριστή,
να στάζει τον πόνο τους
να ναι φαρδιά σαν τις πληγές τους,
δροσερή σαν το πήλινο σταμνί
κάτω απ΄τον ίσκιο της αγριογκορτσιάς
να τους δροσίζει.
Η γραφή μου θέλω νάναι
τα σφαγμένα λαρύγγια των αφανών
και των μουγγών του τρόμου.
Νάναι δυνατή σαν τη φωτιά
να μιλάει σαν το σύμπαν πολυφωνικά
και να ευωδιάζει σαν ένα φρεσκοανθισμένο αγιόκλημα
κι ένα κλωνάρι δυόσμο.

**

Η ροή δεν αναγνωρίζει πρόσωπα
Ζητάει επίμονα ταυτότητα,
δαχτυλικά αποτυπώματα,
αδιαφορώντας για τις περιφορές εικόνων,
τις αναγνώσεις Προφητειών,
τις προσευχές και τα συναξάρια.
Η ροή, ποτάμι φορτισμένο,
δεν γαλβανίζει.
Κουβαλάει καινούρια
και δεν καρτερεί.
Ρέει.
Είμαι μαζί της.
Ο χρόνος σιωπηλός ανανεωτής
εγγυάται την αιωνιότητα
η ροή των ανανέωση.

*

ΑΡΓΥΡΗΣ ΜΠΑΡΗΣ

ο Αργύρης Μπαρής γεννήθηκε το 1930 στο χωριό Παλαιόκαστρο Χαλκιδικής και εργαζόταν ως ηλεκτρολόγος στη Θεσσαλονίκη όπου και ζούσε πάνω από 60 χρόνια. Στα χρόνια της κατοχής, παιδί ακόμα, πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση ως σύνδεσμος και διακινητής διαφωτιστικού υλικού. Μετά την απελευθέρωση και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, αιχμαλωτίσθηκε, βασανίσθηκε και με το νόμο 509 καταδικάσθηκε σε θάνατο παμψηφεί. Δημοσίευσε αρκετά άρθρα στον ημερήσιο τύπο και ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Ο ίδιος σεμνός μέχρι στο τέλος της ζωής του δεν εξέδωσε τις ποιητικές του συλλογές.

Το έργο αυτό ανέλαβε ο Πολιτιστικός Σύλλογος της γενέτειράς του που εξέδωσε τα ποιήματά του.

Ευχαριστώ θερμά τον κ. Θανάση Γραμμένο για την ευγενική του προσφορά να μου γνωρίσει τον υπέροχο αυτό ποιητή και για την άδειά του να δημοσιεύσω μερικά από τα ποιήματά του στο blog μου. Μεγάλες μορφές των Γραμμάτων μας, όπως η Διδώ Σωτηρίου, ο Μανώλης Αναγνωστάκης, ο Τάκης Βαρβιωτσιώτης, ο Τάσος Βουρνάς, ο Αθανασιος Νάσιουτζικ, ο Θωμάς Μάρας και άλλοι, γνώριζαν το έργο του και είχαν αναγνωρίσει την ποιητική του φλέβα.

Ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται ως εξής:

" ...... Υπαρξιακά δεν προσδιορίζομαι από ιδιαίτερες συντεταγμένες. Ζω και αναλώνομαι στην αγορά της καθημερινότητας. Πέρα από ευθύγραμμες κινήσεις, σταθερές, συγκεκριμένες παραμέτρους, βεβαιότητες και αυτονόητα, περνώ σαν τους πολλούς χωρίς συμπέρασμα, καταλήξεις, υποδείξεις και ολοκληρώματα στο ες αεί ακατάληκτο. Ζω την κοινωνική "γαλήνη" που παρέχει η παραδοχή και αποδοχή του STATUS χωρίς τις αυταπάτες του κλειδούχου, χωρίς κλειδιά νεανικών εξάρσεων, ονείρων και οραμάτων...."

"... Τώρα μετά την πρόσφατη γέννα μου, δεν φοβήθηκα τίποτε περισσότερο από την μια και μοναδική αλήθεια..."

ΤΙΣ ΘΕΡΜΕΣ ΜΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ "ΤΑ ΑΗΔΟΝΙΑ" ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΣΕΙ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΜΠΑΡΗ

http://taidonia.blogspot.com

Υ.Γ: Να με συγχωρήσουν οι φίλοι μου που για κάποιο, έστω λίγο χρόνο, φαινόταν στο blog μόνο ο τίτλος της ανάρτησης και όχι και το περιεχόμενο του. Υπήρξε τεχνικό πρόβλημα στον υπολογιστή μου.
Για να προμηθευτείτε τα Απαντα του ποιητή μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Σύλλογο http://taidonia.blogspot.com

ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ ΚΙ ΕΝΑ ΣΚΥΛΙ

η βροχή σκαρφάλωσε
ίσα με τα
βλέφαρά της
και σχημάτισε ποτάμια
δροσιάς
τη νύχτα που κοιμόταν
ο θάνατος
και το φεγγάρι επαιζε
με τα σκυλιά
στην χλωμή αλάνα.

Ο ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΒΡΟΓΧΟ ΣΟΥ

Φωτο: Μεταφόρτωση από τον ιστότοπο http://www.giatousfilous.com

-----------------------------------------------------------------------------------------

Οι παπάδες στη γωνία
μου πουλάνε την ουράνια βασιλεία
κι ο χωροφύλακας κλεφτά
διαλέγει
της αμαρτίας τα σταφύλια
Πώς να χτίσεις έναν κόσμο ολάκερο
γύρω από μια μικρή πλατεία
ανήκει σε ικέτες μουσικές
και σ΄αδεια καφενεία
Πώς να λυτρώσεις τον έρωτα
απ΄τα βαριά παπλώματα
της μνήμης φυλακισμένη υγρασία
Οι παπάδες στη γωνία
μου πουλάνε την ουράνια βασιλεία
κι ο δάσκαλος με τη σειρά
μιλά για την παιδεία
Πώς να γκρεμίσεις έναν κόσμο ολάκερο
γύρω από μια μικρή πλατεία
όταν μου κρύβεις το φεγγάρι
χωριάτη πονηρέ ορίζοντα
συνεπιβάτη μου στη συνουσία
Οι παπάδες στη γωνία
μου πουλάνε την ουράνια βασιλεία
ίσως κάποτε γλυκά χαθώ
στης φωτεινής μου πόλης
την ονειροφαντασία.

ΨΕΜΑΤΑ

Σας έλεγα ψέματα για τα ταξίδια

καθώς έφτιαχνα τα μαλλιά στον καθρέπτη
κι έβλεπα πίσω απ΄το τζάμι
τη στενότητα του ορίζοντα

Σας έλεγα ψέματα για την ευτυχία
που κατανάλωνα κάθε πρωί
σε ένα φλιτζάνι γαλλικού καφέ
με δυο τσιγάρα

Πάντα σας έλεγα ψέματα
για το πράσινο λιβάδι, την πλατιά θάλασσα
ή το καμπαναριό της εκκλησίας,
μικροσκοπικοί λαμπτήρες πυράκτωσης
πριν το τρέμουλο που κόβει
τη φωτεινή κλωστή

Τελικά, έλεγα ψέματα
και σε μένα
για να μπορώ να αντέχω την αλήθεια
που καθότανε στις αδειανές καρέκλες
του επαρχιακού καφενείου μου.

ΤΡΙΤΟΣ ΚΥΚΛΟΣ - ΕΠΑΡΧΙΑ

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

ΟΜΟΚΕΝΤΡΟΝ

Φωτο: "Μωβ"

Αν ήμουνα στον κόσμο μόνος

θα ήμουν εσύ

θα φορούσα τα σκουλαρίκια σου

θα είχα το κοκκινάδι της επανάστασης
στα χείλη μου

το φευγαλέο λαμπίρισμα των ματιών σου
στις αποχρώσεις της θάλασσας και του πεύκου

θα ρουφούσα τον καπνό σου
καθώς θα μου λεγες ιστορίες
για να κοιμηθω.

Ο άλλος θα ήσουν εγώ...

ΛΕΠΤΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ

Φωτο: " Το μικρό κορίτσι"

Από τη στιγμή που γεννήθηκα
Ανθρωπος
παλεύω να ζήσω σαν
Ανθρωπος
και να πεθάνω
Ανθρωπος.

ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΙΚΩΝ ΝΑΥΑΓΙΩΝ

Στη φίλη Κάκια...

ΠΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Οι φωτογραφίες είναι από το χωριό Αγιος Προκόπιος Κέρκυρας

ΑΝΟΙΞΗ

Τώρα την Ανοιξη

όταν περπατάς τη μέρα
να κοιτάς χάμω

μη πατήσεις κανένα αγριολούλουδο

όταν περπατάς τη νύχτα
να κοιτάς ψηλά

μη πατήσεις κανένα αστέρι.