ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

Picasso " Οι Δεσποινίδες της Αβινιον"
------------------------------------------

Διάλεξες υφάσματα φθηνά

κι ανδρών εξαίσια σοφία

στις αγορές της σκέψης

και τα παζάρια των ερώτων

Οι πόρνες που κοιμήθηκες

θα σε θυμούνται όταν γεράσουν;

τα μακρυνά ταξίδια που δεν έκανες

θα νοσταλγείς;

ή μήπως έχεις ήδη χαθεί

στων ποιημάτων τις στροφές

και των βρεγμένων δρόμων τη γοητεία;

Φωτο: Μιχάλης Πολιτόπουλος . Αναδημοσίευση από http://www.klik.gr/magazine
------------------------------------------------------------------------------------

Το απογευματινό φώς από τις κουρτίνες μούσκεψε καθώς ακούμπησε στα μαξιλάρια, ενώ ο κόσμος σταμάτησε τη στιγμή που έγλυψε τα υγρά σώματα ο αναστεναγμός της δεκαοχτούρας του γειτονικού μπαλκονιού. Ενας ζεϊμπέκικος ρυθμός ζωγράφισε την κίνηση του κορμιού της, ανέμελος, συνάμα μοναχικός που την τρόμαξε προς στιγμήν.... για να αφοσιωθεί αμέσως με την τακτοποίηση των λέξεων που εισχώρησαν από τα ανοικτά της σκέλη στην καρδιά... τόσων λέξεων που δεν ειπώθηκαν, αλλά γνώριζε πως υπήρχαν. Τα μάτια της άφησαν το αποτύπωμά τους στα σεντόνια... πράσινο... της πρωινής χλόης και τριγύρω τους παιδιά, σαν απο παραμύθι ή από γειτονιά προσφυγόπουλων έπαιζαν κρυφτό. Υστερα... η έρημος απλώθηκε στα στήθη της καλύπτοντας με κόκκινη άμμο της θηλές, την ώρα που ο ήλιος έσβηνε πίσω από τα βουνά του Άτλαντα παίρνοντας μαζί του την υγρασία των σωμάτων να τη δωρήσει το πρωί στους γκαμηλιέρηδες του Μαρόκο...

... Κρύωσε... φυλάκισε τα γόνατα στο στήθος της και ξανάμεινε μόνη όπως τότε που γεννήθηκε...

BRIEF ENCOUNTER

16 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΜΑΝΟ

ΤΟ ΟΥΡΛΙΑΧΤΟ

Και ύστερα το φεγγάρι ούρλιαξε
πίσω απ΄του λύκου τη σκιά
το κορίτσι ψηλάφισε στο σώμα του
ίχνη πρωτόγονης φωτιάς
κι αστέρια νεκρά να φτερουγίζουν

Αφού δεν μπορώ να σ΄αγγίξω
καλύτερα να σε καρφώσω
στο βουνό του Προμηθέα
Αφού δεν σε βλέπω Θεέ
δεν κινδυνεύω να σε φιλήσω στο μέτωπο

Και ύστερα το φεγγάρι ούρλιαξε
πίσω απ΄του λύκου τη σκιά
φύτεψε τη φωνή στην κοιλιά του κοριτσιού
εννέα μήνες

κυοφορώντας το ουρλιαχτό του κόσμου
με καλοσύνη και τρυφεράδα..

Αρθρο 299 Ποινικού Κώδικα

Παρεμπιπτόντως έκρινε ο δικαστής
πως η γυναίκα από λαγνεία παρεσύρθη,
μα το φιλί της που κλεψε ο εραστής
ουδείς στην αίθουσα αντελήφθη

Λόγοι δικανικοί και της γραβάτας κόμπος
χαρτιά, μολύβια, όλα στη θέση
μέχρι εδώ ακούστηκε του πιστολιού ο βρόντος.
Κανένας δεν διέγνωσε του Έρωτα τη σχέση.

Στο πάτωμα βρέθηκαν σωρός
από το αίμα κόκκινες οι μπομπονιέρες.
Στα έδρανα ο Σταυρωμένος έπεσε νεκρός
και γύρω του γυαλίζανε οι σφαίρες.

Ο Εισαγγελέας όρθιος και βλοσυρός,
ο δικαστής, της κάθειρξης μετρούσε τις ημέρες,
ως να μην ήτανε ο Έρωτας βρασμός
κι η Αγάπη πάνω από τις σφαίρες.

 

Σημείωση: Αρθρο 299 Π.Κ
1. Όποιος με πρόθεση σκότωσε άλλον τιμωρείται με κάθειρξη ισόβια ή πρόσκαιρη τουλάχιστον δέκα ετών.
2. Αν η πράξη αποφασίσθηκε και εκτελέσθηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής, επιβάλλεται κάθειρξη.

 

ΓΥΝΑΙΚΑ

 

Γυναίκα επειδή υπάρχεις

υπάρχει η Ποίηση

Εκεί που δακρύζεις πονάει

των ονείρων η κύηση

Γυναίκα επειδή υπάρχεις

ανασαίνει η συνουσία

Μη τρομάξεις στη σκιά

που ρίχνει η απουσία

Γυναίκα επειδή υπάρχεις

πρέπει να αντέξεις

Σκουλαρίκια στ΄αυτιά σου

κρέμονται οι λέξεις.

Γυναίκα υπάρχεις

στων ερώτων τη μύηση

Τη στιγμή που πεθαίνεις, γεννιέσαι

κι η ματιά σου γίνεται Ποίηση..

ΦΟΒΑΜΑΙ

Αυτό που με ανησυχεί δεν είναι τόσο το οικονομικό μας

πρόβλημα,


όσο ότι αυτοί που θα μας το "λύσουν" δεν ξέρουν τίποτα από


φτώχεια...

Παρά φύσιν συνουσία

Οι πολιτικοί μου γαμήσανε τη ζωή
παράγραφοι,εδάφια, ημιυπαίθριοι χώροι
κλειστοί πανταχόθεν βιάζουν την αναπνοή μου

Βάλε νερό στο κρασί
Κοιμήσου σε πλάγια θέση
Μη ροχαλίζεις,
ενοχλείς τη Δημοκρατία

Πάρτε το σώμα μου
κι αφήστε με το κεφάλι
να γράφει νεκρά ποιήματα
που κανείς δεν διαβάζει

Οι πολιτικοί μου γαμήσανε τη ζωή
και σφηνώσανε στο μυαλό μου έναν γύφτο
να φωνάζει συνεχώς και μονότονα:
"σίδερα παλιά αγοράζω"

ΕΑΡ

Νεφέλωμα Ωρίωνα

Εβρεχε οταν σε γνώρισα
κατά συνθήκην ψέματα
Κι όταν σ΄αγκάλιασα
βεβαιώθηκα για την αλήθεια
των ουρανών.

Ισως σ΄αυτή τη ζωή, ίσως σ΄άλλη
να σε φιλήσω με καθαρό ουρανό
κάτω απ΄των φρυδιών σου τις γέφυρες
δίπλα στο πράσινο ποτάμι
των ματιών σου.

Χρονικά κενά

Οι Ώρες δεν σε περιμένουνε να ξυριστείς

και την γραβάτα σου να δέσεις

Πήγαινε όπως είσαι στη συνάθροιση

των παλαιών συμμαθητών.

Θα παρευρεθούν επίσης

Ήχοι,

Μυρωδιές,

Και οι Άνεμοι της νιότης…



Όσα δηλαδή σου τη σπάνε σήμερα

θα τα βρεις στη συνάθροιση ετούτη

αραδιασμένα στον μπουφέ του κέτερινγκ

πλάι στα κεφτεδάκια και τις γαρίδες

να ομιλούν περί της κυταρρίτιδος των μελών

και των μελλόντων γενεών τις συμφορές.


Φρόντισε να «ξεχάσεις» σπίτι την αγαπημένη σου

Δεν χρειάζεται να εκτεθεί σε τόσα στόματα


Άλλωστε αυτή

δεν αντιμετώπισε ποτέ πρόβλημα κυταρρίτιδος.