Αντιστροφή των εικόνων

Photo by Scorpios
-----------------------------------------------------------------------------

Ανάσκελα ξαπλωμένη στη υγρή άμμο
του Σεπτεμβρίου
κοιτάς το γαλάζιο πέπλο
και τη γραμμή που αφήνει πίσω της
η κουκίδα του αεροπλάνου..

Το βλέπεις ύστερα σαν θάλασσα,
σαν ρότα πλοίου που αφήνει πίσω
το λευκό αποτύπωμά της..

Αντιστρέφεις τις εικόνες
με την ταχύτητα των βλεφάρων σου

Ουρανός,αεροπλάνο - Θάλασσα, πλοίο

Θάλασσα,αεροπλάνο- Ουρανός,πλοίο

Θέλεις να ουρλιάξεις !!

Όποια εικόνα κι αν διαλέξεις
η υγρασία στην πλάτη
σου υπενθυμίζει
Tην ακινησία του ταξιδιού σου...

Χ.Λ 2009

Οσφρήσεως Μνήμη

Photos by Scorpios
----------------------------------------------------------------------------------

Καταντήσαμε την τέχνη μας
αρωματοπωλείον
Μεθάς εντός του
απ΄τα πολλά φρου - φρου
κι αρώματα.

Σα βγεις στο πεζοδρόμιο
της μύτης σου η μνήμη τα ξεχνά

Η ΚΡΥΦΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Της καρδιάς σου η Κρυφή Πολιτεία

δεν έχει φώτα, λεωφόρους, πλατείες και τρένα
Μια στροφή έχει μόνο και κλόουν με φάτσα αστεία
που γελά, που δακρύζει, που χορεύει για σένα.

Δεν κοιμάται ποτέ μες τα μπαρ της τη νύχτα
με καπνό, με τσιγάρα, με ποτά, δίχως νύστα,
την ανατολή περιμένει, τη στροφή να φωτίσει
και τη γόβα στο γκάζι, τη ζωή να μετρήσει

Της καρδιάς σου η Κρυφή Πολιτεία
δεν έχει φώτα, λεωφόρους, πλατείες και τρένα
Μια στροφή έχει μόνο που την παίρνεις με χίλια
μια στροφή που γελά, που δακρύζει, που χορεύει με σένα.

Χ.Λ 2008

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΡΕΜΒΑΖΕΙ

Βυθίζεσαι

Σε πηγάδια απύθμενα
και σε κόσμους υπόγειους

Όπου καθρεπτίζεται
ο μικρός ασημένιος δίσκος του φεγγαριού

Ως χάσκουσα οπή διαφυγής

Στα ακύμαντα νερά
Της καθημερινής Θλίψης.

Χ.Λ 2009

ΑΣΦΑΛΩΣ Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Photo by Scorpios - Λήμνος
--------------------------------------------------------------------------


Ασφαλώς η θάλασσα έχει αφτιά, όμοια με εκείνα

του γαϊδάρου

Ο θόρυβος των πετεινών δεν τ΄αγγίζει

Ακούνε μονάχα τις άλικες εικόνες του ήλιου

στην ανατολή και τη δύση

Για τ΄άλλα αδιαφορούν

Για τ΄άλλα κάθεται πλάι τους ένας γκρεμνός

να τα προφυλάξει

Κι έτσι η θάλασσα κοιμάται ήσυχη

Κι είναι μια αιώνια νύφη για όσους μπορούν και

τη βλέπουν γυμνή. 

Γιώργος Σαραντάρης "Στη δόξα των πουλιών" Ικαρος Εκδοτική Εταιρία

Η ΑΓΑΠΗ

Photo by Scorpios 2009
-------------------------------------------------------------------------------

Η Αγάπη ρυθμίζει

της εφίδρωσης το ρυθμό

των παλμών και της όρασης

Την επανάσταση

Εισχωρεί στους πόρους του δέρματος

Ταξιδεύει, ονειρεύεται.

Των πεπτωκότων αγγέλων

φροντίζει τα τραύματα

Κατοικεί

σε ρημαγμένες από σεισμούς ηφαιστείων

Πόλεις

Επί Ξύλου κρεμάται

Και επί εκρήξεων άστρων ζωγραφίζει

της επιθυμίας τη γέννηση.

Σε βυθούς ωκεανών

χαϊδεύει τα μαλλιά των ναυτών

που χάθηκαν σε ταξίδια

Υπερπόντια

Με μικρά παιδιά συλλαβίζει

κρατώντας στα χέρια

τετράδια σχισμένα

Από πυρά ενηλίκων

Στη λάσπη κυλιέται

κι ύστερα σκαρφαλώνει

με την προσευχή αντάμα

Σ΄ ουρανούς ανίερους

Σε απόκρημνες ακτές

κι από γλάρων φωλιές

Αγναντεύει το πέλαγο

Με τα χαμίνια του δρόμου

αλητεύει

Στις παρυφές μιας κόλασης

λουσμένη με το φως

ανθρώπων που την πλήγωσαν

Ω Αρχέγονη Θεά !!!

Μοναχική πεταλούδα

Της Άνοιξης.

Πολύχρωμε τσαλαπετεινέ

των άνυδρων χωραφιών

Του Καλοκαιριού.

Του Φθινοπώρου

το πρώτο το δάκρυ.

Φωτιά χειμωνιάτικου κεραυνού

Στα υγρά δάση του Αμαζονίου.

Του Χρόνου Εσύ

Αδελφή, θυγατέρα

Συστατικό των λιμνών

Των ποταμών, των ορέων.

Των ανθρώπων που μισούν,

Που ερωτεύονται,

Που ξεχνούν,

Που θυμούνται.

Κραυγή!

Σιωπή!

Μουσική!

Πόλεμος!

Θάνατος!

Σε συναντώ σε ναούς

Αρχαίων θεών.

Σε σκουριασμένα εκκλησάκια

εθνικών οδών

Και σε χάνω…

Σε σταθμούς τρένων

Που ξεκινούν για καινούρια ταξίδια

Με μια θέση πάντα κενή

…… Για Σένα.

Χ.Λ 09

UNTITLED

Επιστρέψαμε κι αφήσαμε το καλοκαίρι
να στέκει μόνο του στο βράχο
και να θυμάται όσα δεν έζησε...

Χ.Λ

ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ

Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΩΝ BLOGS

Ρίχνω που και που καμιά ματιά στα blogs που μου κρατήσαν συντροφιά το χειμώνα. Πιάνω το μολύβι να γράψω μια ανάρτηση για το δικό μου. Η ίδια μελαγχολική διάθεση ξεπροβάλλει πίσω και από τις δυο κινήσεις.
Οι λέξεις έχουν φύγει διακοπές...
Αποφεύγω να βουτάω σε σκέψεις βαθειές. Κολυμπώ σε ρηχά νερά μη τυχόν και βραχούν τα μολύβια μου. Η τελευταία βροχή δρόσισε την ατμόσφαιρα και μάτωσε το Αυγουστιάτικο φεγγάρι.
Όλα τριγύρω μου λένε: ΦΥΓΕ!!, αλλά δεν ξέρω για που. Πέρασε ένας χρόνος και βάλε, πίσω από οθόνες, κλικ, πληκτρολόγια, ποντίκια και ανάσες μακρινές.
Η μελαγχολία των blogs με ακολουθεί....

Θα την κάνω σιγά σιγά φίλοι μου, όπως λένε και τα νέα παιδιά σήμερα, και θ΄αφήσω την πόρτα ανοιχτή.
Δεν φοβάμαι μήπως με κλέψουν. Φοβάμαι μη τρομάξω τον κλέφτη και πληγωθεί....

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΕ ΞΕΝΟΙΑΣΤΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ...
ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ..........

Το βράδυ

Photo by Scorpios: "Λουτρά Αγίας Παρασκευής Χαλκιδικής"
------------------------------------------------------------------------------------

Το βράδυ ακούω
Τον ήχο του μολυβιού
Που οργώνει το χαρτί
Αφήνοντας πίσω
Ανοιχτά αυλάκια
Έτοιμα να δεχθούν το σπόρο
Των Αστεριών και της Σελήνης
Μαζί με την υγρασία των χειλιών σου.


Το βράδυ η απόγνωση
Κατασκηνώνει
Στο διάβα ροών
Πύρινης λάβας ηφαιστείων
Που αναζητούν καρτερικά τη θάλασσα
Για να στηθούν
Φλεγόμενα αγάλματα στο βυθό της.


Αυτό το βράδυ αισθάνομαι
Ότι θα κάνει καλό στην υγεία μου
Το ζεστό κλίμα της Κόλασης
Παρά το εύκρατο του Παραδείσου.

Χ.Λ 2009

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΧΑΡΤΑΚΙ

Εκείνο το μικρό χαρτάκι

που ζέσταινε
πάνω στις γραμμές του
Καρφιτσωμένες νεκρές πεταλούδες
της παιδικής μου ηλικίας

Πλύθηκε πολλές φορές
Μαζί με το τζιν σου.

Οι πεταλούδες
Αλλάξανε χρώμα,
Πήραν το διάφανο
Των χλωμών αστεριών.

Κι ακολουθώντας το ρυθμό
των γοφών σου
Περιμένουν το χέρι που
θα κατακτήσει
την κωλοτσέπη
Σε κάποιο δρόμο,
Σ΄ένα παγκάκι,
Σε μια παραλία

Ελπίζοντας ότι
θα ΄ναι και πάλι
το γνώριμο χέρι
Αυτού που τις σκότωσε.


Χ.Λ

ΕΡΩΤΑΣ

Photo by Scorpios. Λίμνη Κερκίνη
-----------------------------------------------------------------------------------

Να σου γλείψω τα χέρια, να σου γλείψω τα πόδια -
η αγάπη κερδίζεται με την υποταγή.

Δεν ξέρω πως αντιλαμβάνεσαι εσύ τον έρωτα
δεν είναι μόνο μούσκεμα χειλιών,
φυτέματα αγκαλιασμάτων στις μασχάλες,
συσκότιση παράπονου,
παρηγοριά σπασμών.

Είναι προπάντων επαλήθευση της μοναξιάς μας,
όταν επιχειρούμε να κουρνιάσουμε σε δυσκολοκατάχτητο
κορμί.

Ντίνος Χριστιανόπουλος. Εκδόσεις ΙΑΝΟΣ