Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΕΙΡΚΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ





Έκλεψα την άμμο για τα  καλοκαίρια σου
μία κορδέλα να φορέσεις στα μαλλιά
ύστερα τα τζιτζίκια για τα μεσημέρια σου
κι ένα τριζόνι κάτω απ΄την ελιά

Πευκοβελόνες κένταγαν το μαξιλάρι σου
και το φεγγάρι έφεγγε μακριά
το καναρίνι έσφαξα για χάρη σου
να κιτρινίσει η αστροφεγγιά

Μα όλα τριγύρω μαρτυράνε πως σε ξέχασα
ανάσες, ήχοι, ψίθυροι και ουρλιαχτά
βάνω μετρώ, τι βρήκα και τι έχασα
στο τέλος βγάζω πως μου λείπει η χαρά

Τότε, αυγή πάνω στη γέννα μου τρελάθηκα
κάποιο μελίσσι έχασε τον αρχηγό
ώρα φτωχή στον τοίχο που καρφώθηκα
σταλαματιά σταλαματιά το αίμα μου τρυγώ

Την άμμο που κλεψα σκόρπισα στα νερά
κι εκείνα ζωγραφίσαν  στην ακτή
ώρες νεκρές, λόγια τζιτζίκια θαλερά
φυλακισμένη μνήμη  σε μια θάλασσα ειρκτή.


* * *
2017














Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου