Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΜΙΣΧΟΥ



Όταν γλείψεις τη στάλα το αίμα
την ώρα που ο ήλιος πεθαίνει στο γέρμα
θα ανθίσει στον μίσχο  η φωνή
και το χέρι θα μάθει απ΄την πληγή
την αγάπη να μοιράζει στον δίσκο
να την κρύβει απ΄του θανάτου τον ίσκιο
να φοράει φτερά κι ανεμώνες
και να βάζει φωτιά στους χειμώνες
μ΄ένα γέλιο ντροπαλό και χαρμόσυνο,
στο βασίλεμα του ήλιου, μνημόσυνο

Εσείς, των ανθρώπων της γης κυβερνήτες
που αψηφάτε τη νογή και το δώσιμο,
ένα δάκρυ κεριού στης φλόγας το λιώσιμο,
δικαστές, δήμιοι, βαρυποινίτες,
αρνητές των βωμών
των αχράντων μυστηρίων του χώματος,
του κρότου, της σιγής, των αναδρομών
της αιμάτινης φωνής του απογιόματος

Εσείς, που φασκιώνετε το μωρό
με το σάβανο του νεκρού στρατιώτη
έναν μίσχο θα δείτε μπροστά σας τιμωρό
κι έναν ήλιο Προμηθέα Δεσμώτη
να κερνάει αγάπης φωτιά, μαστιγώματα
απ΄της δύσης του τ’ ανεξίτηλα χρώματα.   


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου