Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ

πανδαιμόνιο στην πολύβουη πόλη
όπου η καλημέρα ανακυκλώνεται επιτυχώς
σε ομοιόμορφους κάδους
λαμβάνουσα διαδοχικά τη μορφή
της καλησπέρας.... της καληνύχτας
με σεβασμό στο περιβάλλον

περιφρονώ την καλημέρα ουρανοί
και τα πράσινα λειβάδια των παραδείσων σας
χιόνι η ψυχή μου που λιώνει αργά
και ρέει, ρυάκι αρμυρό στη χλόη σας

περιφρονώ την αγάπη ουρανοί
που σφηνώσατε στην καρδιά μου
για να κοιμάστε ήσυχα τα βράδια

περιφρονώ την μακαριότητά σας ουρανοί
που μου δίδαξε την αδράνεια
ως αντίδοτο στην αμαρτία της περιέργειάς μου

Ευλογημένη η ώρα, ουρανέ
όταν άνθρωποι μικροί της πόλης τούτης
λατρέψουν την ασημαντότητα
κι αποκαταστήσουν τον πετεινό
τρις, στον παράδεισο των υπονόμων μας.


Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου 2011

ΟΝΕΙΡΟΔΑΝΕΙΑ

Καλημέρα, πώς μπορώ να σας εξυπηρετήσω κύριε, απάντησε με ένα πλατύ χαμόγελο η νεαρά υπάλληλος, θα ήθελα ένα δάνειο για κάλυψη των προσωπικών μου ονείρων, παρακαλώ απευθυνθείτε στη συνάδελφο της καταναλωτικής πίστης, το θέλω για την ασφάλεια των ονείρων μου παρατήρησε ευθαρσώς ο υποψήφιος δανειολήπτης. Φοβάμαι να τα αφήσω μόνα τους, κινδυνεύουν ανά πάσα ώρα και στιγμή στις αγορές του κόσμου. Τον τελευταίο καιρό δεσποινίς μου, οι αγορές με φοβίζουν, έχουν γίνει ονειροδιψείς και ονειροφάγες, μπορούμε να σας δανείσουμε και όνειρα κύριε απάντησε η δεσποινίς μεταφέροντας το χαμόγελο από τα χείλη στα μάτια της, το ισοζύγιο της τράπεζάς μας μας δίνει και αυτή τη δυνατότητα, τα δε αποθεματικά μας είναι εξίσου ικανοποιητικά όπως βεβαίωσε προσφάτως και η Κεντρική Τράπεζα Ονείρων (Κ.Τ.Ο). Μπορούμε να σας παρέχουμε δε ένα εξαιρετικά χαμηλό επιτόκιο. Το δέλεαρ του χαμηλού επιτοκίου που έριξε η νεαρά υπάλληλος του φάνηκε εξαιρετική ιδέα την ίδια ώρα που με την άκρη του ματιού του διαπίστωνε ότι η δεσποινίς είχε μεταφέρει το χαμόγελο στην άκρη των δαχτύλων της που ακουμπούσαν πλέον τα πλήκτρα του υπολογιστή. Ο χρόνος αποπληρωμής ενός ονειροδανείου… δεσποινίς, κοντοστάθηκε ο υποψήφιος δανειολήπτης, μπορείτε να το αποπληρώσετε σε όσες δόσεις επιθυμείτε κύριε, κι αν καθυστερήσω μια δόση… ψέλλισε πάλι συνεσταλμένα ο υποψήφιος δανειολήπτης, θα καταστούν όλες ληξιπρόθεσμες και θα πρέπει να επιστρέψετε τα δανεισθέντα όνειρα με τόκο υπερημερίας, των τόκων ανατοκιζομένων περαιτέρω, απάντησε η νεαρά αποσύροντας το χαμόγελο των δαχτύλων της από το πληκτρολόγιο, εσείς όμως δεν έχετε τέτοια πρόθεση, συμπλήρωσε και άλλαξε τη θέση των ποδιών της κάτω από το γραφείο, τακτοποιώντας με μια διακριτική κίνηση το μήκος της φούστας. Θα κληθώ να επιστρέψω δηλαδή και όσα δεν έζησα, τόλμησε να ρωτήσει , προσθέτοντας δε σε αυτά και όσα δεν ονειρεύτηκα, συμπλήρωσε ο υποψήφιος δανειολήπτης. Από τη στιγμή που σας παρέχουμε τα όνειρα κύριε, είστε υποχρεωμένος να τα ζήσετε, αλλιώς μη τα παίρνετε, αρκεστείτε σε όσα εσείς έχετε ή μπορείτε να δημιουργήσετε απάντησε η δεσποινίς και ίσιωσε μια τούφα απου είχε πέσει στα μάτια της. Αν πάλι νομίζετε ότι δεν μπορείτε να αντεπεξέλθετε, συνέχισε η δεσποινίς,μετά από μια μικρή στιγμή κοινής αμηχανίας, μπορούμε να σας πουλήσουμε το πρόγραμμα της μετά θάνατον αποπληρωμής του δανείου, συμπλήρωσε μεταφέροντας ξανά το χαμόγελο θριαμβευτικά στα χείλη της και σταυρώνοντας τα δάχτυλα μπροστά στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή. Και… πώς, πώς θα γίνει αυτό, ρώτησε ο υποψήφιος δανειολήπτης, μα φυσικά υποθηκεύοντας τα όνειρα των παιδιών σας, το προτείνουμε πάντα ανεπιφύλακτα στους πελάτες μας κατέληξε η νεαρά υπάλληλος της τραπέζης και έδωσε την πένα στα χέρια του υποψήφιου δανειολήπτη χαμογελώντας πλατιά.